Waarom moeten wij alles opslaan?

Ik vraag me vaak af, waarom we alles nu maar moeten opslaan. Ik snap dat dat een rare vraag is. Maar tegenwoordig wordt alles maar opgeslagen. In onze telefoons, computers, dossiers enz. Wij mensen denken dat dat alleen maar voordelen heeft. Want het is zo handig om alles bij de hand te hebben. Maar is dat wel zo?

Vroeger versus nu

Ik weet het, ik kom weer met al mijn ouderwetse toestanden. En ik weet het, vroeger was ook niet alles beter. Maar toch kijk ik met verbazing naar de hele ontwikkeling. Vroeger had je een telefoonboek en moest je dus nummers intoetsen op de telefoon om iemand te kunnen bellen. Ik kom nog uit de tijd dat je nog wegwerpcamera’s had. Ik geloof dat je een stuk of 24 foto’s daarmee kon maken en die moesten ook nog afgedrukt worden. Vroeger kon je niet online de menukaart van de Chinees op de hoek bekijken maar moest je gewoon langs of had je thuis een folder liggen.

Maar wat is het probleem met opslaan?

Ik zeg niet dat opslaan per se verkeerd is. Maar ik vraag me weleens af of alles wat je opslaat ook dan nog in jou wordt opgeslagen. Neem bijvoorbeeld onze telefoon. Wanneer we bijv. Naar het strand gaan kunnen we 200 foto’s per dag maken als we willen, maar slaan we dan eigenlijk wel alles op wat we zien? Grote kans dat we daarna nog amper weten wat we gezien hebben, omdat we te druk waren met foto’s maken. En doen we dan nog iets daarna met die foto’s? Nee eigenlijk niet, behalve op social media zetten.

De digitale ontwikkeling is hier debet aan

De komst van computers, telefoons en internet heeft ervoor gezorgd dat wij mensen steeds minder in ons hoofd hoeven op te slaan. Het wordt voor ons gedaan. Zo kunnen we productiever zijn, meer taken uitvoeren, maar eigenlijk worden we ook dommer. Onze hersenen hoeven minder te werken. Als we iets zijn vergeten doen we vaak ook geen moeite om het te herinneren, we zoeken het gewoon op. Omdat het kan. En ik vraag me af wat onze ziel hier nu eigenlijk leert. Als we alleen maar met ons hoofd in de computer of telefoon zitten, zien we dan wel wat er om ons heen gebeurt? Zijn we dan wel is staat om ervaringen en levenslessen op te doen?

Sla jij veel op?

3 Comments

  1. Ja, die gedachten had ik idd ook al eens.
    De smartphone en computer heeft ervoor gezorgd dat we steeds minder hoeven te onthouden waardoor we weer andere minder belangrijke dingen kunnen doen of onthouden. Ik kom nog uit de tijd van telefoons aan een draad met draaischijf en ik wist van mijn hele familie het telefoonnummer uit mijn hoofd. Ik weet nu nog het telefoonnummer van mijn vader en van mijn oma uit mijn hoofd maar dat van mijzelf, daar moet ik even graven en meestal kijk ik dan maar in mijn pc of mobieltje. En ik ben al wat ouder dus mijn geheugen begint mij ook een beetje in de steek te laten waardoor ik soms niet eens mijn pincode of wachtwoorden kan herinneren. Heel veel mensen slaan ook van alles online op tegenwoordig, in de zogenaamde cloud. Dat doe ik al helemaal niet immers, de hele wereld kijkt mee. Men zegt wel dat dat niet kan en gebeurd maar hoeveel zogenaamde sterren zijn al niet gehackt waardoor er naaktfoto’s op het internet belande? Ik ben heel blij met mijn computer “ik hou er niets van om met de hand/pen te moeten schrijven” maar vroeger was heel veel beter dan nu zeker op sociaal vlak. Maar goed, de wereld waarin ik ben opgegroeid is verledentijd, die bestaat niet meer. 😞
    Blessed Yule en heb een mooi weekend. 😘 🙏🏻

  2. Peter Walen

    Ik ben het volledig met de andere Peter eens van wie ik vermoed dat hij, net als ik, uit de jaren 60 komt. Juist door het digitale tijdperk (sociale media) is de eenzaamheid groter dan ooit van vele mensen

  3. Ik herken het zeker. hoewel ik vaak soms nog handmatig een telefoonnummer in moet voeren. Maar je wist zoveel uit je hoofd toen! Telefoonnummers, adressen… nu moet ik alles weer opzoeken, want je hoeft niks meer te onthouden. Ik ben wel blij dat je wachtwoorden kan opslaan, want als ik die allemaal zou moeten onthouden… Aan de andere kant zijn wachtwoorden weer iets van het digitale tijdperk, en eigenlijk vind ik het ook zo een gedoe. Ik ben benieuwd als je mij pakweg 40 jaar terug zou werpen in de tijd of ik mij dan onthand zou voelen of juist opgelucht…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*