Waarom moet ik flexibel zijn?

Ik zit al een tijdje met deze vraag in mijn hoofd. Waarom moet ik flexibel zijn? Ik snap dat vaak niet. Ik verdrink vaak in een wereld waarbij flexibiliteit in een hoog vaandel staat. En ik vraag me af, of het niet anders kan.

Flexibiliteit is een must

In de tijd waarin we leven lijkt flexibiliteit een echte must te zijn. We zijn hard op weg naar het worden van een 24 uurseconomie. We moeten altijd overal beschikking over hebben, over voedsel, over diensten en natuurlijk ook over mensen. Ik hoef maar vacatures te bekijken om te zien dat flexibel zijn bij veruit de meeste vacatures in een van de functie-eisen staat. Er wordt veel van ons verwacht.

Ik ben niet flexibel

Tja, dat is gewoon zo. En daarom voel ik mij vaak steeds minder en minder in deze maatschappij passen. En veel mensen met mij. Ik heb persoonlijke redenen waarom ik niet flexibel kan zijn. En ik kan mezelf niet anders voordoen dan ik ben. Dat past niet bij mij en niet bij hoe ik me wil neerzetten in de wereld.

Ik merk overigens ook dat flexibiliteit ook verwacht wordt in privé situaties en contacten. Ik kan best mijn best doen om mij flexibel op te stellen, maar na een tijdje is echt de rek eruit.

Ik wil me niet langer aanpassen

Aan situaties en mensen die mijn minder flexibel zijn totaal niet serieus nemen. Want blijkbaar neem je mij als mens dan ook niet serieus. Ik wil mij ook niet langer aanpassen, ik wil mezelf zijn, want wanneer ik dat niet ben kan ik nooit voluit leven.

Ben jij flexibel?

3 Comments

  1. Ik was altijd enorm flexibel, ik paste mij aan en was altijd bereikbaar. Nu doe ik dat niet meer en het geeft veel meer rust. Het fijne is dat de mensen die mij kennen dat weten en daar ook best rekening mee houden. Althans, dat denk ik.
    Bij werk vind ik het belachelijk als er staat : geen 8 tot 5 mentaliteit, je mag dan vaak (onbetaalde) overuren maken voor je baas.

  2. Ik ben een Ram en een Ram staat er niet om bekent dat die flexibel is.
    Toch kan ik heel flexibel zijn maar alleen op mijn eigen voorwaarden.
    Zoals je weet moet ik weinig van deze wereld hebben en ga ik altijd mijn eigen weg.
    Daarom pas ik dus ook niet in deze maatschappij. Ik heb mijn eigen inzichten en gevoelens en volg die liever dan alle regels, wetten en systemen van deze maatschappij. Maar goed, daarom werd ik vroeger dus ook als dwarsligger en rebel bestempeld, iets waar ik overigens heel trots op ben al zullen weinigen dat echt begrijpen. 😉

  3. Qua privé; er kan altijd iets gebeuren waardoor iemand te laat komt.
    Qua werk: werk en privé hou je gescheiden en nee over werk bellen als ik thuis ben of op komen dagen op mijn vrije dag zit er niet in.

Comments are closed.