Oud en versleten

Wanneer ik oud ben en versleten
Misschien wel wat vergeten
Wil ik niet jammeren en zagen
Alsof er iets is aan ’t knagen
Iets van ondoorgrondelijke pijn
Die eigenlijk niet van mij kan zijn
Waar ik toch mee verbonden
Als een ruw beest verslonden
Als een ziel waar passie uitgejaagd
Verrot en niet uitgedaagd
Steunend en kreunend
Zoekend en leunend

En als ik versleten en oud
Mijn plan des levens vertrouwd
En ik mij verzoend in tevredenheid
Zonder gebracht in verlegenheid
Dan hoeft mijn hart niet kwellen
Ben ik geen hoopje onrust en vellen
Is het ruwe beest niet nodig
Het vechten overbodig
Ben ik uitgedaagd op niveau
Is het leven geen vloek maar cadeau.
©Irene Blaauw

2 Comments

  1. Oud en versleten… O jee, zo voel ik mij soms. Het eind van het gedicht is geweldig! Je hebt er een mooie positieve draai aan gegeven!

  2. Zo voel ik me al vele jaren, oud en versleten.
    En ik zal hier best iets hebben betekend maar mij is het allemaal onbekend.
    Ik ben vele malen door de hel gegaan en heb enkele goede moment gekend maar terugkijken voel ik mij oud, versleten en intens verdrietig en ik hoop dit nooit meer te hoeven meemaken.

Comments are closed.