Het lelijke vogeltje

Wanneer je mij al wat langer volgt, dan heb je vast deze blog wel eens gezien. Hierin vertel ik over haken en op haakles gaan. Ook vertel ik over het feit dat ik graag een vogeltje wilde haken, maar dat ik bij nader inzien toch maar voor een ienieminie lapje ging.

Een vogeltje haken

Toch ben ik verder gegaan. Ik wilde die vogel toch maken. Ik voelde mij overenthousiast en supergemotiveerd. Helaas ging dit snel over tot frustratie. Arm, Arm vogeltje, je leek iedere dag ietsje lelijker te worden. Op de één of andere manier klopte er gewoon iets niet, wat weet ik nog niet. Maar de verhoudingen waren niet goed, het leek er gewoon niet op. Ik had stille hoop, dat als ik het vogeltje eenmaal in elkaar zou hebben, dat het dan beter zou worden. Helaas het werd er alleen maar slechter en slechter op.

vogeltje

Ik heb wel te doen hoor met je, vogeltje. Je bent nu voor het leven getekend. Allemaal doordat z’on kluns jou niet in elkaar kan haken. Maar weetje, lief vogeltje, jij bent gewoon het liefste vogeltje wat ik ken. En je mag bij mij blijven wonen. Ik ben alleen bang dat ik de rest van je familie maar even niet haak, misschien is dat niet z’on goed idee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*