Gedichten weekoverzicht 19

Hoihoi! Het is weer tijd voor een nieuw weekoverzicht! Ik schreef de afgelopen week diverse gedichten, soms met een hele zware lading. Maar ik liet me gelukkig ook inspireren door het heerlijke lenteweer. Hierbij mijn gedichten:

Maandag

Als de vogel tjilpt
En de lente is in zicht
Probeer ik de zon te omarmen
Probeer ik te balanceren
Op het licht
Probeer ik me toch te geven
Aan het leven
Waarvan ik vervreemd lijk
Maar ik zoek steeds weer
Naar evenwicht.
©Irene Blaauw

Dit is een gedicht wat ik schreef toen ik dacht aan het mooie weer. Ik vind altijd dat de lente weer meer positiviteit brengt. En zorgt voor meer vreugde, meer zin om dingen te doen. Maar soms voelt het ook dubbel, omdat ik de wereld niet begrijp.

Dinsdag

Ik wil niet in een competitie leven
Ik heb genoeg aan mezelf
Ik hoef niet analyserend aan anderen te kleven
Mijn leven is uniek
Mijn weg is uniek
Ik ben uniek
Ik hoef me niet te meten
Maar dat de wereld niet om competitie draait
Is iedereen vergeten
©Irene Blaauw

Ik vind dat de hele maatschappij lijkt op een competitie. Naar mijn idee is dat helemaal niet waar het leven om gaat. Het leven gaat niet wie er beter, sneller, slimmer is of wie meer presteert. Het leven gaat over jezelf ontwikkelen, lessen leren en lief hebben.

Woensdag

Kunnen we van de liefde leven?
Gewoon alles laten stromen
Zonder wat anders nodig te hebben
Kunnen we van de liefde leven?
Alles laten gaan
Zonder te nemen en te geven
Maar gewoon liefde te zijn
Kunnen we van de liefde leven?
©Irene Blaauw

Ja, ik vraag me dit nu echt af. Kun je gewoon van de liefde leven, in de zin van dat je niets anders nodig hebt. Dus dat je geen tv of andere entertainment nodig hebt, geen prullaria e.d. Kun je gewoon aan elkaar lief hebben voldoende hebben?

Donderdag

Soms vraag ik me af
Waar ben ik nu beland
Op deze gekke planeet
Is altijd iets aan de hand
Het gaat altijd mis
Het geeft me ergernis
Dat men niets leert
Maar wel altijd anderen bezeert.
©Irene Blaauw

Ik lees geen nieuws, maar soms krijg ik toch via Twitter wat binnen. En dan weet ik weer waarom ik geen nieuws volg. Al die vreselijke dingen. Ik snap gewoon niet dat mensen daar naar kunnen kijken. Het is niet dat ik mijn ogen dicht wil doen. Maar ik snap werkelijk niet waarom er altijd mensen zijn die anderen pijn moeten doen. Dit kan letterlijk zijn, maar ook politiek gezien, als de armste mensen steeds armer worden.

Vrijdag

Laat mij
Mijn eigen weg maar gaan
Laat mij
Een aantal keer door de grond gaan
Laat mij
Ik kom er wel, hoe dan ook
Laat mij
Gaan.
©Irene Blaauw

Ik heb lang gedaan, wat anderen wilden, maar daar probeer ik vanaf te stappen. Het is mijn leven en ik ben degene die dat moet leven. Daarom doe ik het graag op mijn manier. En soms gaat het eens mis, maar dat hoort erbij.

Als ik dood ben
Omhels me dan
Wees lief voor mij
Hou van me
Omdat ik nooit
In dit leven
Van me mezelf
Kon houden
Voor mezelf
Kon zorgen
Als ik dood ben
Omhels me dan.
©Irene Blaauw

Toen ik dit gedicht plaatste, besefte ik me niet goed, wat dit losmaakte bij mensen. Ik heb heel veel berichtjes gekregen van ongeruste mensen. Dit gedicht schreef ik tijdens een kleine paniekaanval. Ik dacht namelijk weer eens dat ik echt dood zou gaan. En ik dacht aan hetgeen wat mensen nog zouden moeten weten, als ik er niet meer ben. Ik hoop dan gewoon dat mensen van me houden en voor me zorgen, omdat ik dat zelf niet goed kan. Ik kan al heel lang heel goed voor anderen zorgen, maar nooit voor mezelf.

Zaterdag

Dit gedicht komt uit de bundel: “Als de lente springt, koop ik een trampoline”

Wat was jouw favoriete gedicht afgelopen week?

One Comment

  1. Mooie gedichten weer deze week!
    Ik begrijp dat mensen zich zorgen maken, het is een behoorlijk pittig gedicht. Je wilt er niet aan denken dat hoe dan ook ooit jouw/mijn/zijn tijd komt en eigenlijk weten “wij” niet goed hoe je daarmee om moet gaan, wat er omgaat in een persoon… In een gedicht is het beter samen te vatten wat je denkt en voelt, zoals jij gedaan hebt.
    Zoals je zegt is het een momentopname. En mooi hoe je zo to the point je gevoelens in een paar rake zinnen neer kan zetten!
    En natuurlijk lief dat mensen zich zorgen maken, zo zie je maar weer dat je geliefd bent, al is het op afstand. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*