Gedicht van de week: Verstoppertje

Het is weer woensdag! Dat betekent niet alleen dat meneer Zaagmans weer komt om de week doormidden te zagen. Nee, het is ook weer tijd voor een nieuw gedicht. Vandaag probeer ik mijn gedicht te verwoorden, dat ik de zin van het leven weleens kwijt raak.

Alvast veel plezier met lezen,

Liefs Irene

10 Comments

  1. Herkenbaar, het is een komen en gaan van emoties en gevoelens en de wereld om ons heen maakt het er soms niet gemakkelijker op.
    Toch heb ik er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen met jou Irene. šŸ˜‰
    Laat alle gevoelens toe en probeer ze te doorvoelen.
    Zijn het jouw gevoelens leer er dan van en zijn ze niet van jou maar collectief plaats er dan een denkbeeldige spiegel tussen.

  2. Klinkt een beetje zoals ik me soms ook voel. Soms voelt het uitzichtloos. Om vervolgens weer met moed te knokken.

Comments are closed.