Gedicht: Hoe het ooit was

Hoe het ooit was
We hieven moeiteloos ons glas
Op een lang gelukkig leven
We kenden elkaar pas
Maar wilden voor altijd in elkaars leven
Niets zou ons in de weg staan

Dat was hoe het was
Het glas is altijd halfvol
Of misschien wel half leeg
En hoeveel ik me ook beweeg
Al ga ik op mijn hoofd staan
Wat het ooit was, jij wilt het niet meer weten

Weten en vergeten
Wat het ooit was
Nu hef ik moeiteloos mijn glas
Om te ontsnappen aan mijn leed
Dat wat jij ook nog eens vergeet
Dat was niet wat het was.
Ā©Irene Blaauw

2 Comments

  1. Tja, mensen veranderen, situaties veranderen, het leven veranderd.
    Dat wat ooit als iets moois begon verzand vaak in een sleur.
    Muren worden gebouwd en de communicatie valt stil.
    Het doet me denken aan mijn huwelijk wat op het einde zelfs als een gevangenis aanvoelde. Mooi gedicht Irene. šŸ™šŸ»

Comments are closed.