50+ en 75 kg liefde #4 Woordkunstenaar

Wat zit jij te peinzen Fem? vraagt Bastiaan. Niets zeg ik. Daar geloof ik helemaal niets van zegt Bastiaan. Misschien heeft hij wel gelijk denk ik. Gaat het over die Thomas? Vraagt Bastiaan. Ik knik. Wanneer krijg ik hem te zien, mijn nieuwe schoonvader? Ik slik. Bastiaan kijkt me doordringend aan. Je verbergt toch niets. Ik schrik. Natuurlijk verberg ik niets. Hij is 50 en voelt als mijn vader, niet als een nieuwe man. Ik ben gek op Thomas, maar niet op die manier. Volgensmij is Thomas net zou gek op zijn vrouw Mieneke als dat ik op Bastiaan ben. En hij heeft natuurlijk ook nog kinderen. Zijn zoon Jos is 20 en Ruben is 18. Een beetje mijn leeftijd dus. Een man die mijn vader had kunnen zijn of eigenlijk is. Het feit dat het voor hem voelt alsof ik zijn dochter ben, komt doordat hij met Mieneke ook een dochter heeft gehad die na 3 maanden aan wiegendood is overleden. In de berichtjes die we naar elkaar sturen heeft hij daar ook al veel over verteld. Nu hij mij heeft leren kennen komt tegelijkertijd ook het verdriet wat hij met Mieneke heeft gehad naar boven. Ik heb hem nog geen papa genoemd, ik heb hem verteld daar nog niet aan toe te zijn. Ook al voelt dat wel zo. Gelukkig begreep hij dat het heel lastig is om iemand die je net kent gelijk papa te noemen terwijl je eigenlijk nooit iemand echt papa hebt genoemd.

Bastiaan kijkt me nog steeds aan. Ik vertel hem dat ik nog even wil wachten totdat ik hem wat beter ken. Dan wil Thomas ook afspreken met zijn vrouw Mieneke erbij. Dat kan toch nu ook wel? Vraagt Bastiaan. Ik schud mijn hoofd. Het is nu toch te kwetsbaar. Ik help hem eraan herinneren dat toen wij elkaar leerden kennen, we het ook lang stilhielden. Maar dat is niet hetzelfde! Zegt Bastiaan geïrriteerd. Wij waren verliefd, jullie hopelijk niet. Ik schrik van zijn reactie. Als Bastiaan geïrriteerd is kun je maar beter iemand houden, weet ik uit ervaring. Bastiaan is ontzettend lief, maar soms zo bang om mij kwijt te raken, terwijl ik zielsveel van hem houd, echt.
De dagen vliegen om. Ik ben druk bezig met mijn werk en alles wat daarmee komt kijken. Als schrijver van songteksten kan het alledaagse leven hectisch zijn. Ik werk met verschillende artiesten. We schrijven dan samen, soms met nog meer tekstschrijvers aan een nieuwe hit. Sinds kort werk ik ook voor de band “One earth”. Een band bestaande uit 3 mannen en 1 vrouw. Ze timmeren hard aan de weg en staan op het punt om ook internationaal door te breken. En de hit waarmee me nu bezig zijn moet de doorbraak worden.

Ik merk de laatste tijd wel dat de gevoelens die ik heb voor Thomas soms mijn werk in de weg staan. Ik denk veel aan hem en mis hem ook. Hij stuurt me de meest lieve dingen. Maar ik moet mij blijven focussen op hetgeen wat mijn artiesten willen, niet op wat ik zelf voel. Soms voelt dat best moeilijk, ik ben toch eigenlijk ook wel een beetje een kunstenaar, een kunstenaar met woorden weliswaar maar toch. En als kunstenaar moet je toch naar je gevoel luisteren? Sterker nog er zijn genoeg kunstenaars die verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt of ongelofelijk hoteldebotel verliefd zijn geweest en dat zo intens hebben gevoeld dat ze het ook intens konden uiten in de kunst die zij maakten. Eigenlijk moet ik daar eens wat mee, denkt Fem bij zichzelf.

Disclaimer: Dit is een nieuwe serie van een boek. Het is niet autobiografisch maar met een flinke dosis fantasie geschreven 😉

EreadersEreaders