Waarom ik toch niet meedoe met de Nano

Vorig jaar heb ik succesvol meegedaan met de Nano. De Nano is een wereldwijde schrijfwedstrijd. Ik heb er vorig jaar ook verschillende blogs over geschreven. Voor wie even niet meer weet wat de Nano precies is:

“NaNoWriMo is de afkorting van National Novel Writing Month. Dit is een wereldwijd evenement wat ieder jaar in de maand november terugkomt. De bedoeling is dat je in een maand werkt aan een (deel van) boek. Dagelijks hou je het aantal woorden bij op de website. Op 1 november begint dit hele gebeuren en op 30 november 23.59 uur moet je dan 50.000 woorden geschreven hebben om jezelf NaNo winnaar te kunnen noemen.”

Dit jaar doe ik dus niet mee

Ik denk dat het bij de voorbereiding eigenlijk al mis ging. Tijdens de voorbereidingsperiode deed ik eigenlijk niet zo veel. Ik wilde wel een boek schrijven, maar het plan zat eigenlijk nog helemaal niet goed in mijn hoofd. Als ik een boek wil schrijven dan moet er zoveel mogelijk lijnen al in mijn hoofd zitten. Anders werkt het voor mij niet.

Mijn blogdip

Nee, die werkte er ook niet aan mee. Ik merk wel dat het wel beter gaat met mijn blogdip. Ik heb weer veel meer zin om te schrijven. Ik heb sowieso alweer meer zin om dingen te doen. Al blijft nog wel, dat ik schrijf wanneer ik wil en niet wanneer ik denk dat het van mij verwacht wordt.

Heb jij weleens meegedaan met de Nano? Of zou je graag mee willen doen?  

4 Comments

  1. Ik had er nog nooit van gehoord. Een boek schrijven lijkt mij super, maar ik moet daar ook tijd voor hebben. Als ik al naga hoe vaak ik mijn artikelen moet corrigeren, dan zou een boek een 10 jaren plan voor mij zijn.
    Maar wie weet, nog steeds zou ik het wel willen doen. (misschien moet ik dan op een eilandje gaan zitten zonder enige vorm van afleiding)

  2. Ik kende het niet eens. Vroeger dacht iedereen dat ik schrijfster zou worden. Op een bepaalde manier ben ik dat natuurlijk ook, maar niet zoals men dat vroeger had kunnen bedenken. Maar nu een boek schrijven, in deze fase van mijn leven, zou ik niet kunnen. Mijn man wel. Die bracht een boek uit net voordat onze zoon werd geboren. Zo knap!
    Maar goed, er is altijd nog een volgend jaar, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*