Kitten gevonden en dan?

Het was zaterdagavond toen mijn vriend en ik besloten om een kleine wandeling te maken. Het had de hele middag geregend en we waren amper buiten geweest die dag. We liepen rustig totdat er een jong katje tegen onze benen aan tussen ons doorglipte. Ik ging door mijn knieën en al snel kwam het katje naar mij toe. We vonden het katje nog erg jong, maar we dachten dat het beestje vast wel ergens thuis zou horen. We liepen verder. Maar steeds liep dit katje achter ons aan.

Na een stuk gelopen te hebben, besloten we om te keren. We gingen terug naar de plaat waar we het eerst het katje zagen. We hoopte dat het beestje zijn huis zou herkennen, maar nee. Hij bleef bij ons lopen. Het leek wel een trouw hondje. Voor auto’s was het katje bang, maar als ik het katje bleef aaien rende hij niet.

We besloten wat we zouden doen. We wilden graag de dierenambulance bellen, maar we wilden niet zomaar iemands kat van straat plukken, ook al vonden wij de kat nog zo jong. Dus we gingen in de wijk kijken of iemand het katje herkende. We stonden te praten met een mevrouw, toen er een stel van onze leeftijd opdook. Zij wilden wel even de dierenambulance opbellen en zouden het katje dan bij zich houden totdat de dierenambulance zou komen. Wij vonden dat oke, want wij moesten anders met het katje een hele drukke brug over om thuis te komen. Deze optie was natuurlijk veiliger voor het katje.

Eenmaal thuis, wilde ik de facebookpagina van de dierenambulance en amivedi in de gaten houden. Maar ik zag zaterdagavond en zondag niets voorbij komen. Ik besloot maandagochtend contact op te nemen met de dierenambulance. Maar wat bleek? Ze hadden helemaal geen telefoontje gehad! Mijn raderen begonnen te draaien. Het zou toch niet dat het stel zelf het katje heeft gehouden? Ik draaide de film steeds opnieuw af in mijn hoofd en ik besefte me dat sommige dingen erg verdacht waren.

Natuurlijk weet ik het niet 100% zeker, maar het is toch raar? Ik nam het katje niet mee omdat zij al de dierenambulance gebeld had.  En ben ik nu boos, omdat ik het katje vond en dus het katje wilde hebben? Nee! Maar ik weet niet of het katje nog een familie heeft. Voor hetzelfde is het beestje gewoon op een onbewaakt moment naar buiten geglipt en wordt hij/zij gezocht. Het zal je kat maar wezen. Je hebt er veel verdriet van en iemand anders zit er gezellig mee op de bank.

En ik ben eerlijk. Wij hadden graag voor het katje willen zorgen. We voelden een overduidelijke klik. Maar we zijn niet zo egoïstisch om hem zomaar van straat te halen.

Het katje had een halsband met belletje, dus ik dacht dat het best mogelijk was dat het beestje nog een huis zou hebben. Ik heb de adresgegevens doorgegeven aan de dierenambulance. Maar zij WILLEN niets doen. Ik snap dat echt niet.

Zou jij zomaar een katje van straat plukken?

 

Tegenwoordig is deze blog ook te vinden op Yoors.

https://yoo.rs/verstandigmetirene/blog/kitten-gevonden-en-dan-1510058265.html?Ysid=26439

26 Comments

  1. Belachelijke actie. Al zou het kunnen dat ze ondertussen de eigenaren gevonden hebben natuurlijk. Maar dat het “knaagt” kan ik me voorstellen.

  2. Wat een toestand… wij hebben ook een keer een katje van de straat meegenomen naar huis. Het beestje was heel aanhankelijk aan het miauwen en volgens mij doen katten dat niet die een thuis hebben. Onze katten ontlopen altijd vreemde mensen.
    Afijn, eenmaal thuis de dierenambulance gebeld. Nee, zij hadden geen belletje gehad dat iemand zijn kat kwijt was. En dat wij niet zomaar een kat konden meenemen, zo een beestje kon eventueel nog maanden alleen overleven zeiden zij. Belachelijk ik denk dat hij geen zin had om een kat op te nemen.
    Dus ik had een foto van de kat gemaakt en op marktplaats gezet. Wat bleek? Hij was inderdaad de weg kwijt en de eigenaar had het ook doorgegeven aan de dierenambulance. Die mensen waren zo blij dat hun katje weer terecht was. De eigenaar vertelde dat hij zelf bij de dierenambulance gewerkt had en was weggegaan om die reden. Zij deden hun werk niet.
    Dus het zou kunnen zijn dat die mensen wel gebeld hebben, geen idee… Het zal natuurlijk niet overal zo een zooitje zijn, ik ga ervan uit dat zij hun werk goed doen (hoewel zij een loslopende hond toen ook lieten lopen.. of ik hem niet kon vangen, ik had zelf 2 honden thuis notabene!)
    Als je weet waar die mensen wonen zou je evt. kunnen vragen of zij het baasje al gevonden hebben?
    Lief dat je je bekommerde, ik vind dat meer mensen dat best kunnen doen, zeker nu de winter in aantocht is!

    • Irene

      Jeetje wat een verhaal. Het katje was koud en moe, dat zag en voelde je. Ik had niet het idee dat het wel overleefde op straat. Trouwens je wilt toch ook niet dat katjes in verkeerde handen terecht komen?

  3. Rare actie inderdaad. Ik zou het zelf niet doen omdat ik dan automatisch ervan uit ga dat anderen het katje dan missen. Je hebt geen enkel idee waar dat stel woont? Dan zou je eventueel navraag kunnen doen.

  4. Ik kan me goed voorstellen dat het je niet lekker zit. Je wilt zo’n diertje toch graag terug hebben bij de echte baasjes. Vervelend dat je nu niet weet of het is goed gekomen zeg.

  5. Naja wat een belachelijk actie van dat andere stel. Het katje had dus een belletje om dan zou ik er wel van uit gaan dat het beestje nog een baasje heeft! Maar ik kan me voorstellen dat dit een onbevredigend gevoel geeft.

  6. Ik zou inderdaad de dierenambulance bellen. Zo’n beestje is het best bij de moeder af!

    Maar misschien had de echte eigenaar de dierenambulance al gebeld voor het katje gevonden was door jullie? Hopelijk komt alles goed.

  7. Ik zou ook de dierenambulance bellen. Een beestje zomaar van straat plukken en ‘houden’ zal ik nooit doen. Erg raar als mensen dat echt zouden doen.

  8. Ik héb eens een kat van straat geplukt (en die zit hier nu tegenover mij te luieren). We vonden hem in onze achtertuin en hoopten ook dat hij zou terugkeren naar zijn huisje maar hij bleef er uuuuren rondhangen tot het donker werd. Toen besloten we om hem toch maar eten te geven en het arme ding was helemaal uitgehongerd. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn gaan rondvragen maar niemand wist van wie de kat was en we woonden toen nog bij een bos waar wel vaker huisdieren werden achter gelaten. Na 2 weken zonder respons hebben we hem Fons genoemd en is hij permanent onze kat geworden. En wij hebben hem een chip gegeven. Moest hij ooit nog verloren geraken, kunnen ze hem dan toch al zeker terug aan ons bezorgen! 🙂

    • Irene

      haha. wat een verhaal. Maar jullie hebben wel geprobeerd zijn baasjes te vinden. En het is fijn dat hij het bij jullie nu goed heeft!

  9. He wat een ontzettend nare situatie zeg! Ik kan me voorstellen dat je je daar echt rot bij voelt. Je hebt goed gehandeld hoor. Misschien zou je wel nog een berichtje op facebookpagina’s kunnen plaatsen van het dorp/de stad waar je het katje gevonden hebt? En misschien op Amivedi kijken of er wel een kat die aan jouw omschrijving voldoet aangemeld is als vermist?

    Ik zou persoonlijk ook niet zomaar een katje van de straat meenemen. Wel als het beestje graatmager en/of gewond is. Maar dan zou ik alsnog gaan bekijken of ik de rechtmatige eigenaren kan vinden. Door contact op te nemen met Amivedi, foto’s van het katje te verspreiden in de buurt waar ik hem heb gevonden en langs de dierenarts te gaan om te bekijken of de kat een chip heeft.

  10. In het positieve geval zijn de eigenaars ondertussen gevonden, zonder tussenkomst van de dieren ambulance en dergelijk. Maar ik snap wel dat je het een rare zaak vindt. Misschien bestaat er een facebook groep van die wijk, waar je je verhaal kan posten? Misschien dat iemand je verhaal herkent en je meer duidelijkheid kan geven?

  11. vreselijk van die mensen, dat doe je toch niet? onzeker blijf je nu altijd of het katje wel goed terecht is gekomen. naar. jullie hebben wel je best gedaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*